بقول حضرت حافظ:

به دریا گر سفر کردم من کاهل به بوی سود
غلط کردم که یک موجش به صد گوهر نمی ارزد
ختم کلام اینکه زمانی که دریانورد پاش رو رو خشکی گذاشت همه چیز یادش میره و مثل اینه که دوباره متولد شده.